Lady Gaga – The Fame Monster

Op 18 november 2009 bracht Lady Gaga het album The Fame Monster uit. Dit album gaat over de donkere kant van roem, wat wordt geuit door de metafoor van het monster. Lady Gaga stelt dat ze geobsedeerd is door films over monsters en: ‘I’m kind of obsessing over the decay of the celebrity and the way that fame is a monster in society!’ (Carpenter, 2009).

De metafoor van het monster is ook in theorievorming een bekend concept, wat uiteengezet wordt door Rosi Braidotti. Zij stelt dat  het monsterlijke de Ander is, de Ander die wordt onderdrukt. Monsterlijke, abjecte lichamen zijn in de gehele geschiedenis een fascinerend fenomeen geweest,  wat zich bijvoorbeeld uit in freak shows. Deze abjecte lichamen zijn fascinerend en huiverig tegelijkertijd. Volgens Braidotti dienen deze lichamen ook een politiek doel: het is een uitvergroting en zichtbaar maken van de Ander, die altijd onderdrukt is geweest.  Het concept van het monster verbindt Braidotti nadrukkelijk met vrouwenlichamen (Braidotti, 2002).

Dat Lady Gaga haar album The Fame Monster noemt, berust niet op toeval. Ook Lady Gaga is te beschrijven als een monster, een freak. De cover van het album en de compositie van de muziek grijpen beiden terug op gothic, een stroming die vaak het monsterlijke element in zich draagt. Ook de discussies rondom het geslacht van Lady Gaga maken haar een monster. De suggestie dat ze hermafrodiet is, maakt haar lichaam abject en afwijkend. Een belangrijk kenmerk van het monster is volgens Braidotti de transformatie, die het wordingsproces van identiteit zichtbaar maakt. Lady Gaga transformeert constant haar uiterlijk en dat is haar handelsmerk geworden.

In de videoclip van Paparazzi (hierboven te bekijken) zien we de constante transformatie van haar uiterlijk. Tevens is hier te zien dat Lady Gaga bewust speelt met een freaky, monsterlijke representatie van zichzelf. Lady Gaga maakt gebruik van haar lichaam en benadrukt hiermee haar lichamelijkheid. Dit lichamelijke aspect is voor Braidotti van groot belang en lijkt in de digitalisering verloren te raken. Door de vele transformaties en de inzet van lichamelijkheid, is Lady Gaga een subject dat fascineert. Waar sommige mensen Lady Gaga als voorbeeld zien, kijken anderen er met afschuw naar. Maar bij al deze mensen is er de fascinatie voor de freak, het monster.

Meer lezen:

Rosi Braidotti (2002) ‘Cyberteratologie’, in: Metamorphoses. Towards a materialist theory of becoming. Cambridge: Polity: 172-211.

http://www.let.uu.nl/womens_studies/rosi/cyberfem.htm

Anke Koenraadt

Advertenties

~ door schizofragmendentities op december 13, 2010.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: