Caribbean Combo

Op 15 november 2010 was het cabaretgezelschap ‘Caribbean Combo’ te gast bij De Wereld Draait Door om te spreken over hun nieuwe voorstelling. Het gezelschap bestaat uit de heren Roué Verveer, Jandino Asporaat, Murth Mossel en Howard Komproe. De focus van het gesprek kwam al snel te liggen op de gekleurdheid van de cabaretiers. Zo liet Matthijs van Nieuwkerk enkele fragmenten zien van blanke cabaretiers, die de spot drijven met gekleurde mensen. Vervolgens vragen zowel Matthijs als Prem Radhakishun zich af of de heren nu ook wraak gaan nemen op de blanke mensen. Hierna schept Roué Verveer duidelijkheid: ‘Deze show is niet gemaakt om vier zwarten tegenover wat dan ook te plaatsen. Niemand vraagt aan NUHR waarom vier witte? Omdat wij zwart zijn, wordt het aan ons gevraagd. De show is niet zwart of wit.’

Dit ogenschijnlijke onschuldige vraaggesprek kan goed binnen een breder discours worden geplaatst. Waarom is het inderdaad zo dat gekleurdheid áltijd wordt benoemd, terwijl witheid als neutraal wordt aangenomen? Richard Dyer stelt dat etniciteit er altijd toe doet en dat de blanke etniciteit te vaak als neutraal wordt gezien, waardoor zij in staat is een dominante machtspositie in te nemen. Dyer hecht belang aan het definiëren van witheid als etnische groep (Dyer, 1997). bell hooks beschrijft dat er wel degelijk een representatie van witheid bestaat binnen de gekleurde cultuur en dat witheid daarin wordt gekoppeld aan gevoelens van angst, terrorisme en onderdrukking (hooks, 1992).

Blanken zijn niet onzichtbaar, ook zij hebben een etniciteit. Door deze neutraliteit te deconstrueren, kunnen de privileges die witheid met zich meebrengt aan het licht worden gesteld en is er ruimte voor alternatieve beeldvorming van witheid. Achter een onschuldig vraaggesprek in De Wereld Draait Door ligt dus een verborgen laag van codes, conventies en normen die gedeconstrueerd kunnen worden.

Meer weten:
bell hooks (1992) ‘Representations of Whiteness’, in: Black Looks: The Representation of Race. Boston: South End Press, pp. 165-179.

Dyer, Richard. (1997) ‘The Matter of Whiteness’, in White: Essays on Race and Culture. London: Routledge: 1-40.

Het gesprek in De Wereld Draait Door is hier terug te kijken.

Anke Koenraadt

Advertenties

~ door schizofragmendentities op november 16, 2010.

Eén reactie to “Caribbean Combo”

  1. Dit is een interessant stukje televisie. Het geeft eigenlijk in een notendop weer waarom ‘wit als de norm’ gedeconstrueerd zou moeten worden. Uit dit voorbeeld blijkt eveneens dat het actueel is in een land als Nederland. Want hoewel Nederland al jaren bekend staat als multiculturele samenleving, toch is wit nog altijd de norm. De heren van Caribbean Combo lijken zich hiervan bewust en realiseren zich terecht dat een groep witte cabaretiers niet als zodanig zal worden bestempeld. Hoewel ze zelf aangeven dat ze zich in hun show niet tegenover ‘wat dan ook’ willen plaatsen, zou dit wel een mooie ingang zijn om het Nederlandse volk wat bewuster na te laten denken over de conventies rondom whiteness en de vanzelfsprekendheid waarmee deze (meestal) worden aangenomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: